Pułapka Stonera

Pułapka Stonera to technika, w której grasz na pole X obok pustego narożnika, po przeciwnej stronie niż krawędź przeciwnika, i przykładasz się do końca tej krawędzi, by zdobyć narożnik. Typowy układ to piony przeciwnika ciągnące się wzdłuż krawędzi od pola C przy jednym narożniku i co najmniej dwa puste pola od strony przeciwległego narożnika. Na przykład białe piony od D1 do G1 i puste pola od A1 do C1.

Najpierw grasz na pole X B2 obok narożnika A1 po pustej stronie, przy czym przeciwnik nie powinien wtedy móc od razu zająć A1. Następnie, gdy przyłożysz się tuż obok końca krawędzi przeciwnika, na C1, celujesz w narożnik H1 po drugiej stronie tej krawędzi. Przeciwnik może zająć A1, odwracając pion na polu X, ale wtedy H1 się otwiera i zajmujesz ten narożnik razem z krawędzią. Ruch na pole X G2 od strony krawędzi przeciwnika nie jest pułapką Stonera.

Pułapka Stonera też może się jednak nie udać. Przypadki ① i ② zobaczysz w przykładach poniżej.

• ① Nie możesz się przyłożyć (najczęstsze): jeśli po twoim ruchu na pole X przeciwnik jednym ruchem przetnie linię prowadzącą do pola, na którym chcesz się przyłożyć, a do tego przekątną pola X, otwiera sobie drogę do bliższego narożnika. Nie zaczniesz ataku i tylko oddasz ten narożnik.
• ② Pole X się nie odwraca: gdy po twoim przyłożeniu przeciwnik zagra na pole C obok bliższego narożnika i odwróci przyłożony pion, a za polem X w tej samej linii nie ma jego piona, pole X się nie odwraca. Wtedy przeciwnik nie oddaje narożnika.
• ③ Strata mimo sukcesu: zdobyty narożnik może zamienić twoją krawędź w niezrównoważoną, w którą przeciwnik może wbić klin. Często lepiej też zamiast pola X zagrać cichy ruch, który ograniczy przeciwnikowi możliwości ruchu.