Pierwszy ruch i trzy otwarcia

Gdzie kończy się otwarcie?

Pierwszą część gry nazywa się otwarciem. Nie ma sztywnej granicy; zwykle chodzi o pierwsze 10 do 20 ruchów, a niektórzy mówią, że otwarcie kończy się, gdy ktoś zaczyna grać na polach krawędzi. W partiach silnych graczy otwarcie może przesądzić o ogólnym przebiegu gry.

Pierwszy ruch czarnych: wszystkie cztery pola to ten sam ruch

Czarne mogą zacząć na czterech polach: D3, C4, F5 i E6. Ponieważ plansza jest symetryczna, to ten sam ruch w różnych kierunkach. Mimo to zalecamy, by zawsze grać pierwszy ruch na tym samym polu. Widząc te same kształty w tym samym kierunku, łatwiej rozpoznać znajome pozycje. Podobnie jak słownik otwarć FlipSight, ta lekcja przyjmuje C4 jako punkt odniesienia.

Drugi ruch białych: prostopadły, ukośny, równoległy

Otwarcie dzieli się na trzy zależnie od drugiego ruchu białych. Otwarcia prostopadłe i ukośne grają stale nawet silni gracze, a równoległe uchodzi za niekorzystne dla białych (czarne +8 według oceny księgi FlipSight). Wśród ponad 130 000 partii turniejowych zebranych w Othelloclub około 65% to otwarcia prostopadłe, około 34% ukośne i tylko około 1% równoległe, a po równoległym czarne wygrały około 64%.

Ciche ruchy w środku także w otwarciu

Otwarcie opiera się na tych samych ideach co środkowa faza. Jak w rozdziale 3, szukaj cichych ruchów, które dotykają niewielu pustych pól. W otwarciu, gdy pionów jest mało, a krawędzie są puste, szczególnie ważne jest trzymanie pionów razem w środku. Kontrola środka zostawia ci ciche ruchy na później i zwykle zmusza przeciwnika do gry na zewnątrz. Dlatego czasem odwraca się trochę więcej, by zająć piony w środku i przygotować następny cichy ruch.

Gdy wychodzisz z księgi

Ruch, który opuszcza nazwaną sekwencję (linię z księgi), nazywa się czasem wyjściem z otwarcia (out of opening). Wyjście z księgi nie oznacza przegranej. Ważniejsze od zapamiętywania sekwencji jest rozumienie sensu każdego ruchu i odpowiadanie na nieznany ruch zasadami środka i cichych ruchów.